Monday, December 19, 2016

From Demonetisation to eMonetisation

Demonetisation has been the most disruptive moment in india's financial space, which may result in significant gain in long term. Finance Minister hints that not all the notes to be remonetised, that means digital currency will fill the gap. This can be termed as eMonetisation, creating a new normal. Getting cent percent people out of paper currency is a tough and impossible exercise, it will not happen in the near future. But there is all probability to translate a huge population to digital modes of currency. We have already seen a growth in cashless transactions soon after November 8 declaration.

Digital modes of payments are already there in our system, but the adoption rate was not that much high. Now it is the high time to migrate to electronic modes. There are couple of ways to put you to digital transaction trajectory. In near future, it is not possible to convert 25 to 30% of population- bottom of the pyramid- to cashless environment, but at the same time it is much easy to convert same percentage in the upper strata to less cash regime. It is the high time to shift our transaction behavior to tune with present currency crunch situation. This disruption that has been happened is pushing many people to newer modes of payments. If you are ready to migrate to digital currency, these three methods would be helpful.

Plastic Cards: As of August 2016, 712.46 million debit cards and 26.4 million credit cards are in circulation. But till demonetisation, our cards are mostly used in ATMs to withdraw currency. We have about 2.25 lacs ATM centers across the country, and 14 lacs POS terminals at merchant outlets. The sad point is that POS terminals are under utilised, at the same time we are over depending on ATMs. The same debit card which we are using to take money from machine can be given at shops, medical stores, bill payment spots, fuel filling stations etc. Here money from your account instantly gets credited to merchant account via electronic mode. Apart from this the same plastic card can be used for online shopping, e Commerce and utility bill payments. If a majority percentage of our netizen rebooting their style of transactions to card payment mode, the impact in the cashless economy would be high. Here money from customer account goes to merchant account and the same merchant forced to opt the same mode for the procurement from main dealer. This is a circle and slowly this 'new normal' would create a conducive environment to state as well as union government in many ways.

Mobile / Internet Banking : All most all the banks are now equipped with their own mobile and internet banking products. Plastic card is an alternative to cash payments, but these kinds of channels are actually acting as bank branches on 24X7 basis. In addition to the fund transfer facility from one person to another, value added services like fee payment, tax filing, conversion of SB account to fixed deposit, loan outstanding enquiry etc are possible via this mode, at the comfort of your home/office. Once the customer is experienced with mobile/internet banking channels, then all chance to stay tuned with this window of banking, and this would help to bridge gap between cash and cashless banking.

UPI App: The latest addition in alternate delivery channel is Unified Payment Interface, or simply UPI. This is believed to be a real game changer in Indian Banking scenario. UPI initiative taken by National Payment Corporation of India to simplify and to create a single payment interface across all systems. This allows us to instantly transfer money to another using IMPS framework, even without knowing the other person's bank account number and its associated IFSCode. In UPI Application, you can create number of virtual IDs (similar to email id. eg name@Bank ), and give this virtual ID to another person to send/collect money. Number of improvements and additions in this UPI mechanism are on the anvil, which will enable different stake holders to squeeze the benefits.

One thing is sure, a slow and steady translation to less cash environment is taking place since long, and demonetisation acted as catalyst to spur the growth. This digitisation of currency flow will help banks in many ways and may lead to lower interest regime. We are in the process of conversion, and have to continue to make some efforts in order to keep this momentum. Once the transaction behavior is changed to eMode, then it is for a long time.

( V K Adarsh
is working with Union Bank of India as Senior Manager(Technical) )

Wednesday, January 06, 2016

വലയിൽ കുരുങ്ങേണ്ടതല്ല ഇന്റർനെറ്റ് സമത്വം

ഇന്റർനെറ്റ് സമത്വം അഥവാ നെറ്റ് ന്യൂട്രാലിറ്റി തകർക്കുന്നതാണ് മതിൽ കെട്ടിയടച്ച പൂന്തോട്ടങ്ങളെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന സീറോ റേറ്റിംഗ് പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ. ഫേസ്ബുക്ക് കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്ക് മുന്നെ ഇന്റർനെറ്റ് ഡോട്ട് ഓർഗ് എന്ന പേരിലും പിന്നീട് ഇപ്പോൾ ഫ്രീ ബേസിക്സ് എന്ന പുതിയ ആവരണത്തിലും എത്തിയ 'സൗജന്യ ഇന്റർനെറ്റ്' ശരിക്കുള്ള അർത്ഥത്തിൽ പൂർണ സ്വതന്ത്രമല്ല. ടെലകോം ഉപയോക്താക്കൾക്ക് പണം നൽകാതെ തന്നെ ഏതാനും ഇന്റർനെറ്റ് ഇടങ്ങളിലേക്ക് വിവരവിനിമയ സൗകര്യം നൽകുന്ന സംവിധാനത്തെ പൊതുവേ സീറോ റേറ്റിംഗ് പ്ലാറ്റ്ഫോം എന്നാണ് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. അതായത് എല്ലാ വരിക്കാർക്കും അതാത് ടെലകോം കമ്പനിക്കാരുമായി ധാരണയിലായ വെബ്സൈറ്റിലേക്ക് പണമൊന്നും നൽകാതെ വിവരപര്യടനം നടത്താം, ഇപ്പോൾ ഫേസ്ബുക്ക് പുതിയ കൂടിട്ട് അവതരിപ്പിച്ച ഫ്രീ ബേസിക്സ്, നേരത്തെ വന്ന എയർടെൽ സീറോ, എയർസെല്ലും വിക്കിപീഡിയയും ആയി ഉണ്ടാക്കിയ ഏർപ്പാട് ഒക്കെ സീറോ റേറ്റിംഗ് എന്ന പൊതു സംജ്ഞ യിൽ പെടുത്താം. 

ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന ചർച്ചയെ 'ഫ്രീ ബേസിക്സ് Vs ഉപയോക്താക്കൾ/ട്രായ് എന്ന് വിളിക്കുന്നതിലും ശരികേടുണ്ട് എന്ന് ചുരുക്കം. എന്തിനു ഇതിനു വേണ്ടിയുള്ള സംവാദം തന്നെ ഫ്രീ ബേസിക്‌സിന്റെ പരസ്യം ആകണം ! നാളെ ഫ്രീ ബേസിക്സ് പോലെയുള്ള പല ഏർപ്പാടുകളും മുള പൊന്തി വരാനുള്ള എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കെ പൊതുവായ പേരിലേക്കും സൂചകങ്ങളിലേക്കും ചർച്ചയുടെ തലക്കെട്ട് മാറേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. ഒരു ദശകത്തിനു മുന്നെ വിൻഡോസ് Vs ഗ്നു/ലിനക്സ് എന്ന ചർച്ച ചൂടുപിടിച്ചപ്പോഴും ഈ പേരിന്റെ ഊരാക്കുടുക്ക് സമാനമായ സാഹചര്യം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു പിന്നീട് അത് പ്രൊപ്രൈറ്ററി സോഫ്‌ട്‌വെയർ Vs സ്വതന്ത്ര സോഫ്ട്‌വെയർ എന്ന് പൊതുരീതിയിൽ ഉപയോഗിച്ച് വന്നത് ഇത്തരുണത്തിൽ ഓർക്കാം. 

ഇനി നമുക്ക് നെറ്റ് ന്യൂട്രാലിറ്റി എന്ത് എന്ന് ഒരു ഉദാഹരണത്തിലൂടെ നോക്കാം. ഇനിയും വൈദ്യുതീകരിക്കാത്ത 15,000 ലേറെ ഗ്രാമങ്ങൾ ഇന്ത്യയിൽ ഉണ്ടെന്ന് കേന്ദ്ര മന്ത്രി പിയൂഷ് ഗോയൽ പറയുന്നത് കേട്ട് രാജ്യത്തെ മുൻനിര വൈദ്യുത ഉത്പാദന കമ്പനികളിലൊന്നോ അല്ലെങ്കിൽ കൂട്ടമായോ വന്ന് ഞങ്ങൾ ഗ്രാമീണ വൈദ്യുതീക്രണം ഏറ്റു. സർവർക്കും വൈദ്യുതി ലഭ്യമാക്കി ഭവനങ്ങളെ ശാക്തീകരിക്കുന്ന 'ഫ്രീ പവർ' പദ്ധതിക്ക് തയാർ എന്ന് പറയുന്നു. എല്ലാ സൗജന്യങ്ങൾക്കും ചില നിബന്ധനകൾ ഉണ്ടായിരിക്കുമല്ലോ. ഇവിടെ അത് ഈ ധാരണയിലെത്താൻ മുന്നോട്ട് വന്ന കമ്പനികൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന വൈദ്യുത വിളക്ക്, ഫാൻ തന്നെ ഗ്രാമീണൻ ഉപയ്യോഗിക്കണം. അവരുടെ വീട്ടിൽ സൗജന്യമായി ലഭിക്കുന്ന വൈദ്യുതി ഏതേത് കാര്യങ്ങൾക്ക് ഏതേത് കമ്പനിയുടെ ഉപകരണങ്ങൾ വഴി ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് വന്നാലോ? അതെങ്ങനെ ശരിയാകും. നിശ്ചിത യൂണിറ്റ് വൈദ്യുതി പരിപൂർണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ അല്ല ഇവിടെ നൽകുന്നത് എന്ന് ചുരുക്കം. 

ഇവിടെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള ഉപയോക്താവിന്റെ സ്വാഭാവികമായ നീതി അവകാശമാണ് നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇപ്പോൾ ചർച്ചയാകുന്ന മേൽ സൂചിപ്പിച്ച സീറോ റേറ്റിംഗ് ഇന്റർനെറ്റ് പ്ലാനുകളും സൗജന്യവൈദ്യുതിക്കാരുടെ മോഹനവാഗ്ദാനം പോലെ കൂട്ടിലിട്ട തത്തയെ പോലെ ആണ് സംവിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. അവരുമായി ധാരണയിൽ ഏർപ്പെട്ട വെബ് സേവനങ്ങൾ മാത്രം ലഭിക്കും എന്നത് ഉപയോക്താവിനു നല്ലതല്ലേ എന്ന് ആദ്യ നോട്ടത്തിൽ തോന്നുമെങ്കിലും ഇത് നെറ്റ് സമത്വത്തെ തകർക്കും. കാരണം കേവലം മുപ്പതോ അല്ലെങ്കിൽ നൂറോ വെബ്സൈറ്റിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല ഈ വിശ്വ വ്യാപന വല. സർക്കാർ ഇ ഗവണൻസ് പദ്ധതികൾ മുതൽ വീട്ട് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുന്ന ഇ കോമേഴ്സ് സൈറ്റുകൾ വരെ പരശതം ഈ ഇ-ഉലകത്തിൽ ഉള്ളതിൽ സീറോ റേറ്റിംഗ് വരിക്കാർ വന്ന് നിൽക്കുന്നത് കെട്ടിയടക്കപ്പെട്ട പൂന്തോട്ടത്തിൽ (walled garden) ആണ്. 

സോപ്പ് തേച്ച് കുളിക്കണം എന്ന് സോപ്പ് കമ്പനികൾക്ക് സർക്കാരുമായി ചേർന്ന് പറയാം, എന്നാൽ '--' ബ്രാൻഡ് സോപ്പ് തന്നെ തേച്ച് കുളിച്ച് വ്യക്തി ശുചിത്വം പാലിക്കണമെന്ന് സർക്കാർ കൂടി ചേർന്ന് പറയുന്നിടത്ത് ശരികേടുണ്ട്, നീതിയുടെ നിഷേധവുമുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ചർച്ചയായ സീറോ റേറ്റിംഗ് പാറ്റ്ഫോമിൽ എല്ലാ ഓൺലൈൻ സാധനസാമഗ്രി -ഇ കൊമേഴ്സ് - വില്പന ശാലകളും ഉണ്ടാകില്ല എന്നത് ഉറപ്പാണ്. അങ്ങനെയുള്ളപ്പോൾ ഈ പുതിയ ഇന്റർനെറ്റ് വരിക്കാർക്ക് കടയെന്നാൽ ടെലകോം കമ്പനി പറയുന്ന കട മാത്രം, അവിടെ എന്ത് വിലയാണങ്കിലും അത് വാങ്ങാം വാങ്ങാതിരിക്കാം എന്നത് സ്വാതന്ത്ര്യമല്ല നേരെ മറിച്ച് രാജ്യത്തെ നിയമസംവിധാനത്തിനു കൂടി വെല്ലുവിളി ഉയർത്തുന്നില്ലേ എന്ന് സന്ദേഹിക്കുന്നതിൽ തെറ്റു പറയാനൊക്കുമോ. ഇതേ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ മാധ്യമങ്ങളിൽ ചിലത് ഉണ്ടാകും, അതായത് ടെലകോം കമ്പനിയുമായി നിർദ്ദിഷ്ട സീറോ റേറ്റിംഗിൽ പങ്കാളിയായ ദിനപത്രം, അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഈ വായിക്കുന്ന മെട്രോ വാർത്ത കിട്ടണമെന്നില്ല. മാർക്കറ്റിൽ പോയി ന്യൂസ് സ്റ്റാൻഡിൽ നിന്ന് ഏത് പത്രവും വാങ്ങാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം പൗരന്മാർക്ക് ഉള്ളത് അത് പോലെ തന്നെ ഇന്റർനെറ്റിലും ലഭിക്കണമെന്നത് മൗലികവകാശം പോലെ പവിത്രമായി ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടും കാണുന്നു. അത് കൊണ്ടാണ് നെറ്റ് ന്യൂട്രാലിറ്റി / നെറ്റ് സമത്വം ചെറുതായെങ്കിലും തൊടാനുള്ള ശ്രമത്തെ ചെറുത്ത് തോൽപ്പിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമെന്ന് പറയുന്നത്. 

സ്റ്റാർട്ടപ്പ് യൂണിറ്റുകൾ, മറ്റ് പുതിയ വ്യവസായ സംരംഭങ്ങൾക്ക് ഒക്കെ വിലങ്ങ്തടിയാണ് ഈ സീറോ റേറ്റിംഗ്പ്ലാനുകൾ എന്നത് മറ്റൊരു ഗൗരവമായ വിഷയം. എന്തിനധികം പറയുന്നു ഒരു പതിറ്റാണ്ടിനു മുന്നെ സാക്ഷാൽ ഫേസ്ബുക്കും ട്വിറ്ററും ഒക്കെ പിച്ച വച്ച് തുടങ്ങുന്ന സമയത്ത് ഇത്തരം സീറോ റേറ്റിംഗ് പ്ലാനുകൾ സർവത്ര ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഫേസ്ബുക്കിന്റെ സ്വാഭാവികമായ ജൈത്രയാത്ര തന്നെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല, പുതുതായി വരുന്ന ചെറു നൂതന സംരംഭങ്ങൾക്കൊന്നും ഈ പ്രബലരുമായി കൈകോർക്കാനുള്ള സാമ്പത്തിക കരുത്ത് ഉണ്ടാകില്ല. എല്ലാർക്കും വളരാൻ തക്ക വെള്ളവും വളവും ശുദ്ധവായുവും യഥേഷ്ടം ലഭിക്കുന്ന പൂന്തോട്ടമായി ഇന്റർനെറ്റിനെ പരിപാലിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയിലേക്കാണ് സീറോ റേറ്റിംഗ് പ്ലാറ്റ് ഫോമുകളെ നിരുൽസാഹപ്പെടുത്തണ്ടതിന്റെ മർമ്മം ഇരിക്കുന്നത്. 

ഗ്രാമീണമേഖലയിൽ ഇന്റനെർറ്റ് എത്തിക്കാൻ ഫേസ്ബുക്ക്, ഗൂഗിൾ പോലെയുള്ള ഇന്റർനെറ്റ് പ്രബലർക്ക് താത്പര്യം ഉള്ളത് സന്തോഷം തന്നെ, എല്ലാ കാര്യവും നടത്താൻ സർക്കാരുകൾക്ക് സാമ്പത്തിക ഭദ്രത ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. എന്നാൽ ഇത് പൊതുവായ ഡിജിറ്റൽ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ നിർമ്മിക്കാനോ അല്ലെങ്കിൽ നിലവിലുള്ളത് ശക്തിപ്പെടുത്താനോ ഉള്ള ശ്രമങ്ങളിൽ പങ്കാളി ആയി വേണം കൈ കോർക്കേണ്ടത്, അങ്ങനെയുള്ള ശ്രമങ്ങൾക്ക് പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ നിർലോഭമായ പിന്തുണ ഉണ്ടാകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം. സുതാര്യമായ ഇടപാടുകൾ സൈബർ ഇടനാഴികളിൽ സംഭവിക്കട്ടെ. 

(Published in Metro Vartha News Paper on 6th Jan 2016)

Thursday, September 24, 2015

സംരംഭകർക്കും വ്യാപാരികൾക്കും ഇനി മുദ്രാ വായ്പയുടെ കൈത്താങ്ങ് ഒപ്പമുണ്ടാകും

വരൂ നമുക്ക് ഈ വ്യവസായ വായ്പ എടുക്കാം അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടയല്പക്കത്തെ സംരംഭകരോട് ഇതിന്റെ വർത്തമാനം പറയാം

നോൺ കോർപ്പറേറ്റ് ബിസിനസ് സെക്ടർ അഥവാ രാജ്യത്തെ എല്ലാ സൂക്ഷ്മ സംരംഭകർക്കും അതായത് കുടിൽ വ്യവസായം നടത്തുന്നവർക്ക്, വ്യാപാരികൾക്കും മുതൽ തീരെ ചെറുകിട യൂണിറ്റുകൾക്ക് - അത് ചായക്കച്ചവടക്കാരനാകാം ചെരുപ്പ് നന്നാക്കുന്നവർ ആകാം- വരെ ബാങ്ക് ഉചിതമായ ബാങ്ക് വായ്പ ലഭ്യമാക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ് മുദ്രാ ബാങ്ക് ബാങ്ക് വായ്പ. Micro Units Development and Refinance Agency (MUDRA) എന്നാണ് പൂർണ രൂപം. ഇപ്പോഴുള്ള എല്ലാ ബാങ്ക് ശാഖകൾ വഴിയും ഈ നവസംവിധാന വായ്പ കിട്ടുന്നതിന് ഒരു തടസവുമില്ല.
സൂക്ഷ്മ സംരംഭകർക്ക് ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വായ്പക്ക് പല അകലങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്. ചിലപ്പോൾ 'വലിയ' വായ്പയിൽ ആകും അനുവദിക്കുന്നവർക്ക് താത്പര്യം, മറ്റ് ചില അവസരങ്ങളിൽ ബാങ്ക് നിർദ്ദേശിക്കുന്ന കടലാസുകൾ തയാറാക്കി നൽകാൻ ഈ കുഞ്ഞ് യൂണിറ്റുകൾ നടത്തുന്നവർക്ക് സാധിക്കാതെ പോകുന്നത് അവർ സാമ്പത്തിക സാക്ഷരത ഇല്ലാത്തവരായതിനാലും. ഈ നിരക്ഷരത മുതലെടുത്ത് ആണ് കുബേര മാരും സമാന്തര 'മൊത്തമൂറ്റ്' കാരും ഇവർക്ക് വലിയ പലിശ നിരക്കിൽ വായ്പ കൊടുത്ത് ആത്യന്തികമായി അവരെ തകർക്കുന്നത്.
എങ്ങനെയെന്നല്ലേ? ആഴ്ചയ്‌ക്കോ അല്ലെങ്കിൽ ദിനം പ്രതിയോ തന്നെ 90 രൂപ തന്നിട്ട് 100 രൂപ തിരികെ വാങ്ങുന്ന ടീംസ് ഇവിടെ കാര്യമായി ഉണ്ട് എന്ന് കുബേര റെയ്ഡ് സമയത്ത് നമ്മൾ കണ്ട കാര്യം. ഇവിടെയാണ് തീരെ ലളിതമായ നടപടിക്രമത്തിലൂടെ. അതെ ഒറ്റ പേജുള്ള അപേക്ഷാഫോറം (ആദ്യകമന്റിൽ പിഡിഎഫ് രൂപത്തിൽ ഉള്ളത് പ്രിന്റെടുത്ത് ഉപയോഗിക്കാം) തയാറാക്കി സംരംഭക വായ്പ സുഗമമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
ബാർബർ ഷോപ്പ്-സലൂൺ മുതൽ ബ്യൂട്ടി പാർലർ വരെ, പർപ്പടകം ഉണ്ടാക്കുന്ന യൂണിറ്റ് മുതൽ അച്ചാർ നിർമാണം വരെ, ബാഗ് ഉണ്ടാക്കൽ മുതൽ ചെരുപ്പു തുന്നൽ വരെ, ഒരു തയ്യൽ മെഷീനുമായി വീട്ടിൽ ഇരുന്നു തയ്യൽ ജോലികൾ എടുക്കുന്നവർ മുതൽ ചെറുകിട ടെക്‌സ്റ്റൈൽ യൂണിറ്റ് നടത്തുന്നവർ വരെ, ഡിടിപി സെന്റർ മുതൽ ആപ്ലിക്കേഷൻ സ്റ്റാർട്ടപ്പ് വരെ എല്ലാവരും ഈ വായ്പക്ക് അർഹരാണ്.
നിലവിൽ യൂണിറ്റ് നടത്തുന്നവർക്കും, പുതുതായി ആരംഭിക്കുന്നവർക്കും, നടത്തിക്കൊണ്ട് പോകുന്ന സംരംഭം വിപുലീകരിക്കണമെന്ന് താത്പര്യം ഉള്ളവർക്കും ഒക്കെ മുദ്രാ ബാങ്ക് വായ്പ ലഭിക്കും
എവിടെ നിന്ന് : രാജ്യത്തെ എല്ലാ ബാങ്കിലും ഈ വായ്പ ലഭ്യമാണ്
എത്ര തുക വരെ : മൂന്ന് തരം വ്യവസായ-വാണിജ്യ-സംരംഭക വായ്പയാണ് മുദ്രാ പദ്ധതിയിൽ പെടുന്നത്.
1. ശിശു വായ്പ : രൂ.50,000 വരെ
2. കിഷോർ വായ്പ: രൂ.50,001 മുതൽ 5 ലക്ഷം വരെ
3. തരുൺ വായ്പ: രൂ.5 ലക്ഷത്തിനു മുകളിൽ 10 ലക്ഷം വരെ
കാർഷിക രംഗം പോലെ തന്നെ വൻതോതിൽ തൊഴിലവസരം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത് സൂക്ഷ്മ-ചെറുകിട-ഇടത്തരം സംരംഭങ്ങളാണ്. അവയെ ബാധിക്കുന്ന മുഖ്യപ്രശ്‌നങ്ങളിൽ ഒന്ന് താങ്ങാനാവുന്ന വായ്പയുടെ സാർവത്രിക ലഭ്യത (access to low cost loan) തന്നെ.
എത്രമാത്രം: ഒരോ സംരംഭത്തിനും ആവശ്യമായ പണാവശ്യകത കണക്കുകൂട്ടുക. അത് യന്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങാനാകാം, ഉപകരണങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കാൻ അല്ലെങ്കിൽ കെട്ടിടം കെട്ടാൻ. ഇങ്ങനെ ഒറ്റത്തവണ ആവശ്യം ഉള്ള ധനാവശ്യത്തെ നിശ്ചിതകാല വായ്പ അഥവാ ടേം ലോൺ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഇത് ഉദാ: 7 വർഷത്തിനകം അടച്ച് തീർത്താൽ മതി.
ഇത് മാത്രം കൊണ്ട് ആയില്ലല്ലോ. ഫാക്ടറി അഥവാ യൂണിറ്റ് നടത്തിക്കൊണ്ട് പോകണമെങ്കിൽ ആവർത്തന ചിലവ് അല്ലെങ്കിൽ പ്രവർത്തന മൂലധനം ആവശ്യമുണ്ട്. ഇതിനെ വർക്കിംഗ് ക്യാപ്പിറ്റൽ എന്നും പറയും. ഒരു നിശ്ചിത കാലയളവിൽ ഉദാ: മൂന്ന് മാസം അല്ലലില്ലാതെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ ഉള്ള അസംസ്കൃത പദാർത്ഥം നാടൻ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ ചരക്കെടുക്കാൻ ഉള്ള സഹായം.
നിശ്ചിത കാല വായ്പയും (Term Loan) പ്രവർത്തന മൂലധനവും (Working Capital Loan) എത്ര വേണം എന്ന് കണക്കാക്കുക. ഇതിനായി മറ്റുള്ളവരുടെയോ അല്ലെങ്കിൽ ബാങ്കിൽ തന്നെയോ സഹായം തേടാം. ഓ. ഇതൊക്കെ പറയാൻ എളുപ്പം കണക്കാക്കുന്നത് ഒക്കെ ചടങ്ങാ എന്ന് കരുതേണ്ട. ജില്ലാ വ്യവസായ കേന്ദ്രം, താലൂക്ക്/ജില്ലാ തലത്തിൽ ഉള്ള സാമ്പത്തിക സാക്ഷരതാ കേന്ദ്രങ്ങളെ ഒക്കെ സമീപിക്കാം. അതുമല്ലങ്കിൽ ഒരു കൈ സഹായം ചെയ്യാൻ സുമനസുകൾ ഫേസ്ബുക്കിലും ഉണ്ടാകുമല്ലോ. പറഞ്ഞ് വരുന്നത് സാമ്പത്തിക സാക്ഷരതയെ പറ്റിയാണ്.
ഇനി എപ്പോഴും ബാങ്കിൽ പോകാനെവിടെ സമയം എന്നാണ് ആശങ്ക എങ്കിൽ അതിനുമുണ്ട് ഒരു ചെറിയ സാങ്കേതിക സഹായം. ഈ ചെറിയ യൂണിറ്റ് നടത്തുന്നവർക്ക് അനുവദിച്ച പ്രവർത്തന മൂലധനത്തിൽ ഒരു ഭാഗം 'മുദ്രാ ബാങ്ക് റുപ്പെ കാർഡ്' ലഭിക്കും. ഇതുപയോഗിച്ച് സംരംഭത്തിനു ആവശ്യമായ സംഭരണം നടത്താം
ഓ ഇതൊക്കെ പറയാൻ എളുപ്പം. ബാങ്കിൽ വരുമ്പോൾ അറിയാം എന്ന് പറയാൻ വരട്ടെ. നിങ്ങൾക്ക് ഈ വായ്പ കാരണമില്ലാതെ അല്ലെങ്കിൽ തൊടുന്യായം പറഞ്ഞ് നിരാകരിക്കുക ആണെങ്കിൽ അതാത് ബാങ്കിന്റെ മേഖലാ/സോണൽ/സർക്കിൾ ഓഫീസിലേക്ക് എഴുതുക അല്ലെങ്കിൽ വിളിക്കുക. അതും പോരെങ്കിൽ ജില്ലാ ലീഡ് ബാങ്ക് ഓഫീസിൽ ബന്ധപ്പെടാം. മുദ്രാബാങ്കിലേക്കും ഇ-മെയിൽ അയക്കാം.
ഇതിന്റെ ഒന്നും ആവശ്യം വരില്ല. നമ്മൾക്ക് ചെയ്യാവുന്നത് ഇത്രയെങ്കിലും ആകില്ലേ? വിടിന്റെ സമീപത്തുള്ള സംരംഭകരോട് അത് എന്ത് വലിപ്പമുള്ളതുമാകട്ടെ, എന്ത് അവസ്ഥയിലുള്ളതും ആകട്ടെ അവർക്ക് ഉചിതമായ വായ്പ ഇന്ന് എളുപ്പമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞ് കൊടുക്കുക. കുബേര യുടെ പിടിയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കാനാകുന്നത് പതിയെ അവർക്ക് സാമ്പത്തിക സാക്ഷരതയും ചെറിയ വായ്പയും ഒക്കെ സംഘടിപ്പിച്ച് നൽകിയാണ്, അതിൽ നമുക്ക് ചെയ്യാനാകുന്നത് ചെയ്യുക.
വിരാമതിലകം: എടുക്കുന്ന വായ്പ സംരംഭത്തിന്റെ ആവശ്യത്തിന് തന്നെ ഉപയോഗിക്കുക. വക മാറ്റുന്നത് ഒരു തരത്തിലും ഗുണം ചെയ്യില്ല, ഉചിതമായി വായ്പ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി വ്യവസായം,വ്യാപാരം അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുന്നത് അനുസരിച്ച് വായ്പ വീണ്ടും ഉയർത്തി (enhancement) നൽകുന്നതിനും മുദ്രാബാങ്കിൽ വ്യവസ്ഥ ഉണ്ട്. ഇത് ആരുടെയും - ബാങ്കിന്റെയും സർക്കാരിന്റെയും ഒക്കെ തന്നെ- ഔദാര്യമല്ല, രാജ്യത്തെ എല്ലാ അസംഘടിതരുടെയും കോർപ്പറേറ്റ് ഇതര യൂണിറ്റുകളുടെയും അവകാശമാണ്. അതും അറിയുക
ഒടുവിലാൻ: തീർന്നില്ല, ഒരു ബാങ്ക് ശാഖയിൽ നിന്ന് കുറഞ്ഞത് ഒരു സ്റ്റാർട്ടപ്പ് വ്യവസായ വായ്പ പിന്നാലെ വരുന്നുണ്ട്. രാജ്യത്ത് ഒരു ലക്ഷത്തിലേറെ ബാങ്ക് ശാഖകൾ ഉണ്ട് എന്നും അറിയാമല്ലോ.

Tuesday, July 07, 2015

ഈ ഡിജിറ്റൽ ഇടനാഴികളിൽ നിരോധനം പണ്ടേ പോലെ ഫലിക്കുമോ?

'ഇന്ത്യയുടെ മകൾ' എന്ന ഡോക്യുമെന്ററി വിവിധ മാധ്യമ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിൽ നിരോധിക്കാൻ കേന്ദ്രസർക്കാർ നിർബന്ധിതമായി, എന്നാൽ അച്ചടി, ടെലിവിഷൻ എന്നതിനപ്പുറം ഈ നിരോധവാളിന് എത്രമാത്രം മൂർച്ചയുണ്ട് എന്ന ചോദ്യം അവശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഔദ്യോഗികമായി ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കം നിയന്ത്രിക്കാനോ(ഫിൽറ്റർ), നിരോധിക്കാനോ സർക്കാരിന് അധികാരമുണ്ടെങ്കിലും അത് പ്രായോഗികമായി സാധ്യമല്ല എന്നതിന്റെ സമീപകാല ഉദാഹരണമായി ഈ സംഭവം. നിയമം നടപ്പാക്കുന്ന ഏജൻസികൾക്ക് ഗൂഗിൾ, യൂട്യൂബ്, ഫേസ്ബുക്ക് പോലെയുള്ള ഇന്റർമീഡിയറികളോട് പ്രസ്തുത വീഡിയോ ഒഴിവാക്കാൻ അഥവാ ടേക്ക് ഡൗൺ ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടാം. മിക്ക അവസരങ്ങളിലും അവർ അത് അംഗീകരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ ആ വഴിക്ക് ആകില്ല പോകുന്നത്. മറ്റ് പരശതം മാർഗങ്ങളിലൂടെ ഈ ഇൻഫർമേഷൻ സൂപ്പർ ഹൈവേയിൽ 'നിരോധിച്ചവ' ഓടി നടക്കും.

നീക്കം ചെയ്യൽ കോടാലി വീഴാൻ സാധ്യതയുണ്ടന്ന് തോന്നിയാലുടൻ തന്നെ നല്ലൊരു പക്ഷം ആൾക്കാർ അവരുടെ ഉപകരണങ്ങളിലേക്ക് ഈ ഉള്ളടക്കം പകർത്തി വയ്‌ക്കുന്നത് ഇന്ന് ശീലമായിക്കഴിഞ്ഞു. അത് ഒരു മറുപടി കൂടിയാണ്. നിരോധനം വന്നാൽ ഉടൻ തന്നെ സേവന ദാതാക്കൾ സെർവറിൽ നിന്ന് ഉള്ളടക്കം ഒഴിവാക്കും, കാരണം അവർക്ക് അതിന് നിയമപരമായ ബാധ്യത ഉണ്ട്. എന്തിലും വലുത് കമ്പനിയുടെ നിലനിൽപ്പാണല്ലോ! എന്നാൽ സാധാരണക്കാരായ ഉപയോക്താക്കൾക്ക് ഇതിന്റെ നിയമവശം ഒന്നും അറിയണമെന്ന് പോലുമില്ല, ടോറന്റ് വഴിയാലും അല്ലെങ്കിൽ വാട്ട്സ്ആപ്പ് മുഖേന ആയാലും വീഡിയോ എത്തേണ്ടിടത്ത് ഒക്കെ എത്തിക്കും. തടഞ്ഞ് നിർത്താൻ നോക്കുന്നത് സർവശക്തിയുമെടുത്ത് പറ്റിയ വഴികളിലൂടെ എല്ലാം എത്തേണ്ടിടത്ത് എത്തും. അച്ചടി-ദൃശ്യ മാധ്യമങ്ങൾക്ക് ഭൗതികമായ ഒരു സാന്നിദ്ധ്യം ഉണ്ട്. അനുസരിക്കാത്തവരുടെ ലൈസൻസ് സർക്കാരിന് റദ്ദ് ചെയ്യുകയോ മരവിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യാം. ഇവിടെ 'ഇന്ത്യയുടെ മകൾ' എന്ന ഡോക്യുമെന്ററിയുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് തങ്ങളുടെ ദൃശ്യസമയം താഴ്‌ത്തി വച്ച് ശൂന്യസ്ക്രീൻ കാണിച്ച് പ്രതിഷേധം അറിയിക്കാനേ എൻഡിടിവി ക്ക് ആയുള്ളൂ. ഇന്റർനെറ്റിലെ വീഡിയോ ഇതേ ഉത്തരവ് അനുസരിച്ച് യൂട്യൂബ് നീക്കം ചെയ്‌തപ്പോഴും, അച്ചടി-ദൃശ്യ മാധ്യമത്തിലേത് പോലെ അത് നടപ്പായില്ല എന്ന് മാത്രം. കാരണം ലളിതം അങ്ങനെയെളുപ്പം നിയന്ത്രിക്കാവുന്നതല്ല ഇന്റർനെറ്റിലെ ഉള്ളടക്കം

സർക്കാരിന് ഓൺലൈൻ ഉള്ളടക്കത്തിനു മേൽ ചെയ്യാവുന്നത് കേവലം രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ്. ഒന്ന് ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്ക സേവന ഇടങ്ങളായ യൂട്യൂബ്, ഫേസ്ബുക്ക് എന്നിവയോടൊക്കെ പ്രസ്‌തുത ഭാഗം ഒഴിവാക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കാം. രണ്ടാമതായി ഇന്റർനെറ്റ് സേവനദാതാക്കളോട് (ISP) വെബ്സൈറ്റ് പേജ് വിലാസം ബ്ലോക്ക് ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടാം. സർക്കാരും കോടതികളും പല അവസരത്തിലും ഇത് ചെയ്യാറുണ്ട്. അത്രമേൽ വിവാദമായാൽ നിരോധനം കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന അവസ്ഥയാകും ശരിക്കും സംഭവിക്കുക. കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല, സാധാരണ മാധ്യമ ഉള്ളടക്കത്തിന് അത് പുസ്തകമാകട്ടെ, ദിനപത്രമോ ടെലിവിഷൻ പരിപാടകളോ ആകട്ടെ പലതരത്തിൽ അതിനെ അടച്ച് പൂട്ടി വയ്‌പ്പിക്കാം. പണ്ടൊക്കെ പ്രസ് കണ്ടുകെട്ടി മുദ്രവച്ചു എന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലേ, എന്നാൽ ഓൺലൈൻ മാധ്യമങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഈ മുദ്രവയ്‌പിന് യാതോരു വിലയുമില്ല.

ഇവിടെ പ്രസക്തമായ മറ്റൊരു വിഷയവുമുണ്ട്. അച്ചടി പുസ്തകങ്ങൾ, ലഘുലേഖകൾ ഒക്കെ കാലാകാലങ്ങളായി ഭരിക്കുന്നവരുടെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടം അനുസരിച്ച് ഇല്ലായ്‌മ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുമെന്നതിന് ഒട്ടനവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ നിരത്താം എന്നാൽ ഇന്ന് അതിന്റെ മുനയും ഒടിഞ്ഞില്ലാതായി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നിരോധനം വീണ പുസ്‌തകത്തിന്റെ ഇലക്‌ട്രോണിക് ഫോർമാറ്റ് തലങ്ങും വിലങ്ങും ഇന്റർനെറ്റിൽ പറന്ന് നടക്കും. ചുരുക്കത്തിൽ ഡിജിറ്റൽ അല്ലാത്ത മാധ്യമരൂപങ്ങളും നിരോധനത്തെ മറികടക്കാൻ ഡിജിൽ രൂപത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങും. നിരോധനം വീഴുമെന്ന് ഉറപ്പായാൽ അത് പെട്ടെന്ന് തന്നെ പകർത്തിയോ സ്‌കാൻ ചെയ്‌തോ സൂക്ഷിച്ച് വയ്‌ക്കുന്നത് ഒരു ബദൽ പ്രവർത്തനവും തന്നെ. മിക്കപ്പോഴും ഇത് പബ്ലിക് ലൈനിലൂടെ അല്ലാതെ പങ്ക് വയ്‌ക്കുകയും ചെയ്യും.

മറ്റെല്ലാ മാധ്യമങ്ങളും ഒന്നല്ലങ്കിൽ മറ്റൊരു നിയമത്തിന്റെ കീഴിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. സിനിമയുടെ കാര്യം തന്നെയെടുക്കൂ, തിയേറ്റർ വഴി പ്രദർശിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ അത് സെൻസർ ബോർഡിനു മുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച് അനുമതി വാങ്ങിയാലേ നാട്ടിലെമ്പാടുമുള്ള സിനിമാകൊട്ടകകളിൽ എത്തിക്കാനാകൂ, അത് പൊലെ തന്നെ ടെലിവിഷൻ ചാനലും എഫ്എം റേഡിയോയും നടത്തുന്ന സ്വകാര്യ ഓപ്പറേറ്റർമാർക്ക് ലൈൻസൻസ് ഉണ്ടാകണം. എന്നാൽ ഇന്റർനെറ്റിലോ? ഇതൊന്നും ആവശ്യമില്ല, ആർക്കും പ്രസാധകൻ ആകാം, സിനിമ എടുത്ത് യ്യൂട്യൂബ് വഴി മാലോകരെ കാണിക്കാം. ഒരു പക്ഷെ പറയുന്ന വിഷയത്തിന്റെ കാമ്പിനും കരുത്തിനുമനുസരിച്ച് അത് വൈറൽ ആയി ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളിലേക്ക് ക്ഷണനേരം കൊണ്ടെത്തും. ഇവിടെ പരാമർശ വിഷയമായ 'ഇന്ത്യയുടെ മകൾ' ഡോക്യുമെന്ററി തന്നെ ആരൊക്കെ ഈ ഔദ്യോഗിക നീക്കം ചെയ്യലിന് ശേഷം കണ്ടു എന്നറിയാൻ നിരോധന ദിവസത്തിന്റെ തൊട്ടടുത്ത മണിക്കൂറുകളിൽ ഫേസ്ബുക്കിലും ട്വിറ്ററിലും വന്ന അഭിപ്രായങ്ങളുടെയും ചർച്ചകളുടെയും മാത്രം കണക്കെടുത്താൽ മതിയാകും. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ കേന്ദ്രസർക്കാരിന്റെ ഉത്തരവ് ഇന്റർനെറ്റിന്റെ കാര്യത്തിൽ കാറ്റിൽ പറന്നു എന്ന് പറയാം. ഒട്ടനവധി പകർപ്പുകൾ മറ്റ് പല പേരിലും തരത്തിലും വീഡിയോ പങ്കിടൽ സൈറ്റുകളിലിലും ഫയൽ കൈമാറ്റ ഇടങ്ങളിലും പൊന്തിവന്നു.

ഇന്റർനെറ്റ് സെൻസർഷിപ്പിന്റെ കാര്യം പറയുമ്പോൾ പതിവായി ഉയർന്ന് വരാറുള്ള വാദമാണ് ചൈനയിൽ എല്ലാം സർക്കാർ അരിപ്പ കടന്നല്ലേ (ഫിൽറ്ററിങ്ങ്) പൗരന്മാർക്ക് കിട്ടുന്നത് എന്നത്. കാര്യങ്ങൾ അവിടെയും സർക്കാർ ചിട്ടവട്ടങ്ങളിലല്ല എന്നാണ് ഇപ്പോൾ കേൾക്കുന്ന വാർത്ത. ഇന്ത്യയുടെ മകൾ ഡോക്യുമെന്ററി വരുന്നതിനും ഏതാനും ദിവസം മുന്നെ, അതായത് ഫെബ്രുവരി അവസാനവാരം Under the Dome എന്ന ഒരു പരിസ്ഥിതി ദൂഷണം പരാമർശ വിധേയമാകുന്ന ഡോക്യുമെന്ററി വല്ലാതെ വൈറൽ ആയി ചൈനയിലെ ഇന്റർനെറ്റ് ഇടങ്ങളിൽ പൊടുന്നനെ പ്രത്യക്ഷമായി. 48 മണിക്കൂറിനകം 10 കോടിയിലധികം പ്രേക്ഷകർ ഇതിനുണ്ടായി എന്നാണ് വാർത്തകൾ. അതിന്റെ എണ്ണക്കണക്കിലേക്കല്ല, മറിച്ച് സർക്കാരിന് പരിസ്ഥിതി അനുഭാവ നയമാണുണ്ടാകേണ്ടത് എന്ന അഭിപ്രായം സ്വരൂപിക്കാൻ ഈ ഡോക്യുമെന്ററിക്ക് സാധിച്ചു. ആദ്യമൊക്കെ ഈ പരിസ്ഥിതി ഡോക്യുമെന്ററിയോട് അനുഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ചവർ തന്നെ സംഗതി സുഖകരമാകില്ല എന്ന് കണ്ട് നിരോധിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ രണ്ട് വീഡിയോ ഉള്ളടക്കവും ലോകത്തെ രണ്ട് വൻ രാജ്യങ്ങളിലെ കടുത്ത യാഥാർത്ഥ്യമാണ് ഭരണകൂടത്തെ മറി കടന്നും ഇന്റർനെറ്റിലൂടെ കാഴ്ചക്കാരെ ഉണ്ടാക്കിയത്.

സർക്കാരിന്റെ ഭാഷ നിരോധനത്തിന്റേതാകുമ്പോൾ, പ്രജകൾ അത് അപ്പടി അംഗീകരിച്ചിരിക്കേണ്ട അവസ്ഥ ഒന്നും ഈ ഗൂഗോളവൽകൃത ലോകത്ത് ഇല്ല എന്നതാണ് സമകാലിക യാഥാർത്ഥ്യം. ഒന്ന് നല്ല പോലെ ഗൂഗിളിലോ ടോറന്റിലോ തപ്പിയാൽ തടഞ്ഞ് വച്ചതൊക്കെ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ഉള്ളം കൈയ്യിലെ മൊബൈൽ ഫോണിലോ ടാബ്/ഐപാഡിലോ എത്തും. ഈ യാഥാർത്ഥ്യം നിരോധന വാൾ ചുഴറ്റുന്നവർ അറിയാതിരിക്കില്ല എന്നിട്ടും നിരോധനം മുറയ്‌ക്ക് നടക്കുന്നു. സെൻസർഷിപ്പ് എന്ന വാക്ക് അപ്രസക്തമാണ് അഥവാ നിറം മങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, കുറഞ്ഞ പക്ഷം ഇന്റർനെറ്റിലെങ്കിലും.

പിൻ‌കുറിപ്പ്: Under the Dome – Investigating China’s Smog എന്ന് യൂട്യൂബിൽ തിരഞ്ഞാൽ ചൈനയിലെ പരിസ്ഥിതിയുടെ സ്ഥിതി - ഇംഗ്ലീഷ് സബ്‌ടൈറ്റിലിൽ - കാണാം.

(കേരള മീഡിയ അക്കാദമി -പൂർവാശ്രമത്തിൽ പ്രസ് അക്കാദമി - ജേണൽ 'മീഡിയ' യിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനം)

Wednesday, January 21, 2015

സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളും മലയാളവും

കമ്പ്യൂട്ടർ, മൊബൈൽ ഫോൺ എന്നിവയിലൂടെ പൊതുജനങ്ങളെ പരസ്പരം കണ്ണികളാക്കി അവരവർക്ക് എഴുതാനും ഫോട്ടോകൾ, വിവരങ്ങൾ ഒക്കെ പങ്ക് വയ്‌ക്കാനുള്ള സൈബർ ഇടമാണ് സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങൾ. ഡിജിറ്റൽ വ്യൂഹങ്ങളിലാണ് ഇതിലെ ഉള്ളടക്കം നിലകൊള്ളുന്നത്, അച്ചടി മാധ്യമത്തെപോലെ ഭൗതികമായ സാന്നിദ്ധ്യം ഇല്ല എന്ന് പറയാം, ശരിക്കും വിർച്വൽ കമ്യൂണിറ്റികളാണ് സാമൂഹിക സമ്പർക്ക വെബ്‌സൈറ്റുകൾ. പരസ്പരം എഴുതാനും ഉള്ളടക്കം പങ്ക് വയ്‌ക്കാനും സാധിക്കുന്നു. വാർത്തയും വർത്തമാനവും ഒക്കെ തൽസമയം ലഭിക്കും എന്നത് മാത്രമല്ല ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത എല്ലാവർക്കും എഴുതാൻ അവസരമുണ്ട് എന്നതുമാണ്. ഇവ നവമാധ്യമങ്ങൾ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഇനി അഞ്ചോ പത്തോ വർഷം കഴിഞ്ഞ് മറ്റൊരു മാധ്യമരൂപം വരില്ല എന്ന് എങ്ങനെ ഉറപ്പിക്കാനാകും? ആ വീക്ഷണ കോണിൽനിന്നു നോക്കുക ആണങ്കിൽ നവമാധ്യമം എന്ന വിളിപ്പേരിനെക്കാൾ ഉചിതം സാമൂഹിക മാധ്യമം എന്നതുതന്നെ.

വ്യക്തികൾ തമ്മിലുള്ള ആശയ വിനിമയം അടിസ്ഥാനപരമായി നിലനിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ വാർത്താ താരങ്ങൾ, സ്ഥാപനങ്ങൾ, സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവയും ഇന്ന് സാമൂഹിക സമ്പർക്ക മാർഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് പരമാവധി പേരിലേക്ക് തങ്ങൾക്ക് പറയാനുള്ളത് എത്തിക്കാൻ ഉള്ള സാധ്യത മുന്നിൽ കണ്ടാണ്. ഒരു ടെക്‌നോപൊളിസ് പതിയെ രൂപപ്പെടുകയാണ്. അവിടെ ദൂരങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് ഇല്ലാതാകുന്നു, എത്ര അകലത്തിലിരുന്നവർ പോലും തമ്മിൽ കാണുമ്പോൾ ഇന്നലെ കണ്ടപോലെ പരിചിതമായി സംഭാഷണം ആരംഭിക്കാൻ പറ്റുന്നത് അവരവരുടെ ടൈംലൈനിൽ അവരെ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ടു കൂടിയാണ്.

സാധാരണ മാധ്യമങ്ങളുടെ ഘടനയിൽ നിന്ന് വളരെ മാറിയാണ് സാമൂഹിക സമ്പർക്ക മാധ്യമങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നത്. ഇരുത്തം വന്ന ഭാഷ, പലതട്ടിൽ ഉള്ള എഡിറ്റിങ്ങ് ഒക്കെ സാമ്പ്രദായിക മാധ്യമങ്ങളിൽ നടക്കുമെന്ന് തത്വം. അവനവൻ മാധ്യമത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു എഡിറ്റിങ്ങ് ഇല്ല, മറിച്ച് അവരവരുടെ രുചിഭേദവും അറിവും അനുസരിച്ച് ഇടപെടുകയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഓരോ ഡിജിറ്റൽ വ്യക്തികളുടെ ഭാഷയും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ ആധികാരികത വ്യക്തിയെ ആശ്രയിച്ചാണ് ഉറപ്പിക്കാനാകുന്നതും. മാധ്യമ ബഹുസ്വരതയുടെ ശക്തിയും ദൗർബല്യവും ഒരേ സമയം ഇതിനുണ്ട്. എണ്ണം കൊണ്ടും വളർച്ചാനിരക്കുവച്ചും ഫേസ് ബുക്ക്, ട്വിറ്റർ, ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം, യൂ ട്യൂബ് ഒക്കെ ലോകത്തെ പ്രബലമാധ്യമമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. മൊബൈൽ ഇന്റർനെറ്റിന്റെ വ്യാപനവും സ്മാർട്ട് ഫോണുകളുടെ പ്രചാരവും സാമൂഹികസമ്പർക്ക മാധ്യമങ്ങളുടെ സമീപകാല മുന്നേറ്റത്തിന്റെ കാരണമായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.

പരമ്പരാഗത മാധ്യമങ്ങളിൽ പലതട്ടിലൂടെയുള്ള എഡിറ്റോറിയൽ അരിപ്പയിലൂടെ കടന്നാകും റിപ്പോർട്ടുകൾ നമ്മളിലേക്കെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ബ്ലോഗ് മുതലുള്ള വെബ്‌മാധ്യമങ്ങളിൽ യാതൊരു എഡിറ്റോറിയൽ സ്‌ക്രീനിങ്ങും ഇല്ലാതെയാണ് വാർത്തകൾ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തുന്നത്. എഴുത്തുകാരനും എഡിറ്ററും പ്രസാധകനും എല്ലാം ഒരാൾ തന്നെ. പരമ്പരാഗത മാധ്യമങ്ങൾക്കെല്ലാം അവരുടേതായ ഉള്ളടക്ക നയം ഉണ്ടാകും. പരസ്യം അടക്കമുള്ള ബാഹ്യഘടകങ്ങളും വാർത്തയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെയും അവതരിപ്പിക്കലിനേയും ബാധിക്കും. എന്നാൽ സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിൽ ഈ ബാധ്യതകൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ വാർത്തകൾ, വിശകലനങ്ങൾ ഒക്കെ ഒഴുകിപ്പരക്കുകയാണ്. വ്യക്തിയുടെ നിലപാടും ഒരോ വിഷയത്തോടും അപ്പപ്പോഴുള്ള യോജിപ്പും വിയോജിപ്പുമൊക്കെയാണ് എഴുത്തിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ.

മാധ്യമങ്ങൾക്ക് ഇത്തരം അവനവൻ മാധ്യമങ്ങൾ അഥവാ സോഷ്യൽ നെറ്റ്‌വർക്കിംഗ് സൈറ്റുകൾ പകരക്കാരനാകുമോ എന്ന ഗൗരവമായ ചോദ്യങ്ങൾ പലകോണുകളിൽ നിന്ന് ഉയരാനും ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.  ഇന്റർനെറ്റ് പൂർവകാലത്ത് പുറം ലോക വാർത്തകൾ മുതൽ തൊട്ടയൽ പക്ക വർത്തമാനങ്ങൾ വരെ ലഭിച്ചിരുന്നത് പരമ്പരാഗത മാധ്യമങ്ങൾ വഴി മാത്രമായിരുന്നു എന്നാൽ ഇന്ന് അങ്ങനെയല്ല. വാർത്തകൾ ഉത്ഭവിക്കുന്ന ഇടത്ത് നിന്ന് തന്നെ തൽക്ഷണം സിറ്റിസൺ ജേണലിസ്റ്റുകളുടെ വക വാർത്ത എത്തിക്കൽ ആരംഭിക്കും. ഇങ്ങനെ എഴുതുന്നവർ പരമ്പരാഗത വഴിയിൽ എഴുത്ത് ശിക്ഷണമോ എഡിറ്റിംഗ് പരിശീലനമോ ഒന്നും ലഭിച്ചവർ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. ഇത് മാധ്യമ ഭാഷയുടെ വാർപ്പു മാതൃകകളെ തകർക്കുന്നു ഒപ്പം വാർത്തയുടെ തൽക്ഷണമുള്ള വ്യാപനത്തിന് സൌകര്യമൊരുക്കുന്നു എന്നതാന് ഏറ്റവും പ്രധാനം.  ദൈനംദിന വിഷയങ്ങളിൽ ആധികാരികതയോടെ വിശകലനം നടത്തുന്നവരുടെ എണ്ണവും ഇന്ന് കൂടുതലാണ്. സാധാരണ എഡിറ്റോറിയൽ പേജ് ലേഖനങ്ങളെക്കാളും മികച്ച തരത്തിൽ എഴുതപ്പെടുന്ന പോസ്റ്റുകൾക്ക് വായനക്കാരും ധാരാളമുണ്ട്. പത്രത്തിൽ തൽക്ഷണ ചർച്ചയ്ക്ക് ഒരു സാധ്യതയും ഇല്ല. എന്നാൽ ഇവിടെ മുഖലേഖനത്തേക്കാൾ ആധികാരികവും ആഴവും ഉള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ, നിരീക്ഷണങ്ങൾ ഒക്കെ തൊട്ടുതാഴെ കമന്റ് രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. നിരന്തര സംവാദങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങൾ പങ്കു വയ്‌ക്കലും സോഷ്യൽ മീഡിയയെ ഒഴിവാക്കാനാകാത്ത മാധ്യമ രൂപം ആക്കി മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞു. അതു കൊണ്ടാകാം ഇന്ന് ഫിഫ്‌ത്ത് എസ്റ്റേറ്റ് എന്ന വിളിപ്പേരും സാമൂഹികസമ്പർക്ക മാധ്യമങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചത്.  ഈ വലിയ വായനാസമൂഹത്തിന്റെ വിപണി സാധ്യതകൂടി കണ്ടിട്ടാകണം അച്ചടി, ടെലിവിഷൻ വാർത്താമാധ്യമങ്ങൾ അടക്കം സൈബർ ചർച്ചാ വേദികളിലും സക്രിയ സാന്നിദ്ധ്യമാകുന്നത്. ഇതിനെ അവഗണിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകാൻ പറ്റില്ല എന്നതണ് വസ്തുത.

ഇന്റർനെറ്റ് നിലവിൽ വന്ന സമയത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രധാന ന്യൂനത,  വിനിമയ ഭാഷയായ  ഇംഗ്ലീഷ് ഡിജിറ്റൽ വ്യൂഹങ്ങൾക്ക് പഥ്യം എന്നതായിരുന്നു. എന്നാൽ യൂണികോഡ് മലയാളം അക്ഷരൂപങ്ങളുടെയും  വിവിധ ഇന്റർനെറ്റ് ഇടങ്ങളിൽ അവ കാര്യമായ തോതിൽ ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങിയതും മുൻധാരണകളെ ആകെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഇന്ന് സൈബർ മലയാളം കാര്യമായി മുന്നേറുകയാണ്. മൊബൈൽ ഫോൺ പ്രവർത്തകസംവിധാനത്തിന്റെ സമ്പർക്ക മുഖം മുതൽ സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിൽ വരെ മലയാളം കാര്യമായ തോതിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. മലയാളം വിക്കിപീഡിയ ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ സജീവപതിപ്പുകളിൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. മലയാളത്തിൽ ഇന്റർനെറ്റിൽ തിരഞ്ഞ് വിവരം എടുക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം കുറവല്ല എന്നത് മറ്റൊരു തരത്തിൽ ഇന്റർനെറ്റ് വിവരപ്പുരകളിൽ നമ്മുടെ ഭാഷാ ഉള്ളടക്കം സാമാന്യം നല്ലത് എന്ന് കൂടിയാണല്ലോ.

കാര്യങ്ങൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണങ്കിലും ഇപ്പോഴും ചിലരെങ്കിലും ഇന്റർനെറ്റിൽ മലയാളം എഴുതുന്നതിന് മംഗ്ലീഷിനെയോ അല്ലെങ്കിൽ ഇംഗ്ലീഷിനെയോ ആശ്രയിക്കുന്നു എന്നത് വസ്‌തുതയാണ്. മലയാളത്തിൽ എഴുതാനും വായിക്കാനും പേജ് രൂപകല്പന നടത്താനും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിലേതുപോലെ തന്നെ എളുപ്പമാണ്. നിരവധി വെബ് സൈറ്റുകൾ ഇക്കാര്യം മുൻ നിർത്തി സഹായങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ട്. അവയിൽ വിവിധതരത്തിലുള്ള മലയാള അക്ഷരരൂപങ്ങളും, എഴുത്തുരീതിയും ലഭ്യമാണ്. അവയിൽനിന്ന് ഫോണ്ടുകൾ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ കൊണ്ട് വരാനും, എഴുതാൻ ഉള്ള സങ്കേതങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്താനും എളുപ്പം കഴിയും.  സമാന്തരമായി തന്നെ ബ്ലോഗ്, സോഷ്യൽ നെറ്റ്‌വർക്കിംഗ് സൈറ്റ് എന്നിവയിലും മലയാളം കാര്യമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. ഇനി അടുത്ത ഗതിവേഗം മലയാളം ഉള്ളടക്കത്തിനുണ്ടാകാൻ പോകുന്നത് മൊബൈൽ ഫോണിൽ നിന്നാകും. സ്‌മാർട്ട് ഫോൺ ഉപകരണങ്ങളിൽ ഇപ്പോൾ മലയാളത്തിൽ എഴുതാൻ ഉള്ള ആപ്ലിക്കേഷനുകൾ കാര്യമായി ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. അത് വരും വർഷങ്ങളിൽ പ്രചുരപ്രചാരം നേടുന്നതോടെ മലയാളം ഇ-മെയിൽ മുതൽ എസ്എംഎസ് വരെ തലങ്ങും വിലങ്ങും ഉപയോഗിക്കപ്പെടും. നിലവിൽ വെബ് സൈറ്റുകൾ അത് വാണിജ്യ-വ്യാപാര ഉടമസ്ഥതയിൽ ഉള്ളതായാലും സർക്കാർ/പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനങ്ങളുടെതായാലും പ്രാദേശികഭാഷകളിലേക്ക് കൂടുമാറുന്നതേയുള്ളൂ. ഇന്റർനെറ്റിന് ഇനിയുള്ള വളർച്ച  പ്രാദേശികഭാഷയിലൂടെയാണെന്ന  നിലയിൽ എത്തി നിൽക്കുന്നു, കാര്യങ്ങൾ.

സോഷ്യൽ നെറ്റ്‌വർക്ക് ഇന്ന് പലതരം പഠനങ്ങൾക്കും വിധേയമാകുന്നുണ്ട്. ഇതിൽ വളരെ പ്രസക്തമായ ഒ‌ന്ന്, ഒരു വ്യക്തിയുടെ എഴുത്തുജീവിതം ക്രമമായി മാറുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്.  ആദ്യം ഫേസ് ബുക്കിൽ ഒക്കെ കുറിച്ച് തുടങ്ങിയയിടത്തുനിന്നു പതിയെ എഴുത്തു രീതിയും ഭാഷയും മാറുന്നു. എങ്ങനെ മാറുന്നു എ‌ന്നത് ആ വ്യക്തിയുടെ ചങ്ങാതി വൃന്ദത്തെയും അവർ ഇടപെട്ട രീതിയെയും ഒക്കെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. പഴയ പോസ്റ്റുകൾ ഇപ്പോൾ കാണുമ്പോൾ ഒരു വല്ലായ്‌മ അനുഭവപ്പെടുന്നെങ്കിൽ അതിനർഥം പഴയ കാലത്തുനിന്ന് നിങ്ങൾ വ്യക്തമായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്നാണ്. ലോ‌കവീക്ഷണം മുതൽ വായിക്കാനെടുക്കുന്ന പുസ്‌തകങ്ങൾ വരെ ഇങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. അറിവിനെയും എഴുത്തിനെയും അതിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തെ ചിന്തയേയും സാമൂഹികസമ്പർക്ക മാധ്യമങ്ങൾ അതിന്റെതായ രീതിയിൽ സ്വാധീനിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.  ഒരു പക്ഷേ ഇത് പരസ്പരവിപരീതമായ ദിശകളിൽ സംഭവിക്കാം.  സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്ന ന്യൂനപക്ഷം ഉണ്ടാകാം എന്ന് വച്ച് അവ കൊണ്ടുവരുന്ന ഗുണകരമായ പരശതം കാര്യങ്ങളോട് എങ്ങനെ പിണങ്ങി നിൽക്കാനാകും? അച്ചടി മാധ്യമങ്ങൾ അടക്കം മാധ്യമങ്ങളെ ദുഷ്ടലാക്കോടെ ഉപയോഗിച്ച സാഹചര്യങ്ങൾ ചരിത്രത്തിലും വർത്തമാനത്തിലും പലകുറി ഉണ്ടാകുന്നു.  ഗുണവശങ്ങളും സമൂഹത്തെ ഇവ സുതാര്യവത്കരിക്കുന്നതിന്റെ തോതും കണക്കിലെടുത്താൽ മാത്രമേ ദുരുപയോഗത്തെയും ദൂഷ്യവശങ്ങളെയും പറ്റിയുള്ള ചർച്ചകൾക്ക് സമഗ്രതയുണ്ടാവുകയുള്ളൂ . വ്യക്തി സ്വകാര്യത ഈ ഡിജിറ്റൽ കാലത്ത് കനത്ത വെല്ലുവിളിയെ നേരിടുന്നുണ്ട് എന്നത് വിസ്‌മരിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യമാണ്. ഒളിച്ചു വയ്‌ക്കാനും ഇരിക്കാനും ഒരിടമില്ലാത്ത അവസ്ഥ എന്ന് ഇതിനെ സാമാന്യമായി വ്യവഹരിക്കാം.എന്നാൽ ഭരണകൂടങ്ങൾക്കു മാത്രമല്ല, പൌരന്മാർക്കുപോലും പൊതുസ്ഥാപനങ്ങൾ മുതൽ എൻ ജി ഓ കളെ വരെ നിരന്തരമായ നിരീക്ഷണത്തിനും വിചാരണയ്ക്കും വിധേയമാക്കാനുള്ള അവസരം പുതിയ മാധ്യങ്ങളുടെ ഇടപെടലുകൾ നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്.  മുൻപ് മാധ്യമസൃഷ്ടിയെന്നോ പറഞ്ഞത് വളച്ചൊടിച്ചതാണെന്നോ പറഞ്ഞ് രക്ഷപ്പെടാമായിരുന്ന അവസരങ്ങൾ കുറഞ്ഞു. ചരിത്രം ചികഞ്ഞും  വസ്തുതകളുടെ പിൻ ബലത്തോടെ മർമ്മത്ത് കൊള്ളുന്ന ചോദ്യം ചോദിക്കാനും ഇന്റർനെറ്റ് വിവരപ്പുരകൾ - ആർക്കീവ്സ് - സാധാരണ പൗരന്മാരെ വരെ ശാക്തീകരിക്കുന്നു.

ഇന്ന് ലോകമാകമാനം സൈബർ ഇടങ്ങളിൽ സാധാരണക്കാർ എഴുതുന്നതും അവർ ചേർക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളും എല്ലാം,  വാർത്ത കണ്ടെത്തലിന്റെ ഭാഗമായി പത്ര-ടെലിവിഷൻ മാധ്യമങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. പല മേഖലകളിൽ വിദഗ്ദരായ ആളുകൾ എഴുതുന്നതിൽ നിന്ന് പത്രമാധ്യമങ്ങൾ, അവർക്കാവശ്യമുള്ള വാർത്തയുടെ നാമ്പുകൾ കണ്ടെടുക്കുന്നു. വാർത്തയുടെ നിജസ്ഥിതി ഉറപ്പ് വരുത്താനും എഴുതിയ വാർത്ത കൂടുതൽ മെച്ചമാക്കാനും സോഷ്യൽ മീഡിയ നന്നായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളും മാധ്യമപ്രവർത്തകരും ഉണ്ട്.

അറിയുക അറിയിക്കുക എന്നതിലുപരിയായി പലപ്പോഴും നമ്മുടെ സ്‌കൂൾ, കോളേജ് പഠനകാലം വഴിയോ  മറ്റേതെങ്കിലും സംഘടനയോ പ്രസ്ഥാനങ്ങളോ വഴിയോ ഒക്കെ പരിചയപ്പെട്ടവരെ സദാ ബന്ധപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുക എന്നതും ഓൺലൈൻ ഇടത്തിന്റെ മേന്മ ആണല്ലോ. സമാന ചിന്താഗതിയുള്ളവർക്ക് രമ്യപ്പെടാനും ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാനുമുള്ള സാഹചര്യവും അവ ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ചങ്ങാതിയുടെ ചങ്ങാതി ആയി ആകാം പരിചയം തുടങ്ങുന്നത്. എന്നാൽ പിന്നീട് ഇത് സുദൃഢമായ വ്യക്തിബന്ധമായോ പൊതുസംഘടനയുടെ പങ്കാളിയായോ സാമൂഹിക പ്രവർത്തനം മുൻ നിർത്തി ഒരുമിക്കാനോ ഒക്കെയുള്ള  സാധ്യത ഏറെയാണ്.ടുണീഷ്യയിൽ നിന്നാരംഭിച്ച മുല്ലപ്പൂവിപ്ലവം, അമേരിക്കയിലെ വാൾസ്ട്രീറ്റ് പ്രക്ഷോഭം, ഡൽഹിയിലെ കൂട്ടായ്‌മകൾ ഒക്കെ സോഷ്യൽ മീഡിയ മുന്നോട്ട് വയ്‌ക്കുന്ന പൊതുസമര സാധ്യതകൾ ആയി. ആളിനെ സംഘടിപ്പിക്കാനും ആശയങ്ങൾ ഊതിക്കാച്ചിയെടുക്കാനും ഒക്കെ അപരിമിതമായ അവസരങ്ങൾ ഇത് ഒരുക്കി തരുന്നുണ്ട്. എന്നെ പോലെ അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ ആശയം സമാന തലത്തിൽ പങ്കിടുന്ന ഒട്ടേറെ പേരുണ്ടന്നും, ഒന്നൊരുമിച്ചാൽ മാറ്റം സാധ്യമാകും എന്നുള്ള ബോധ്യം ഇന്ന് ഡിജിറ്റൽ ശൃംഖലകൾ പ്രാവർത്തികമാക്കുന്നു. പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ എഴുതാനും പറയാനും ഉള്ള ഈ സ്ഥലം ഒന്നാം തരം ജനാധിപത്യവേദി കൂടിയാണന്ന് സാമൂഹിക സമ്പർക്ക മാധ്യമങ്ങൾ എന്നു ചുരുക്കം.

ഇതര ഭാരതീയ ഭാഷകളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഓൺലൈൻ മലയാളം മെച്ചപ്പെട്ട ‌പ്രകടനമാണ് നടത്തുന്നത്. വിവിധ പോർട്ടലുകൾ അതിൽ തന്നെ സാഹിത്യ സംബന്ധിയായത് മുതൽ മുഴുവൻ സമയ വാർത്താ ഇടങ്ങൾ വരെ. വിജ്ഞാനകോശം മുതൽ ഓൺലൈൻ നിഘണ്ടുക്കൾ വരെ. മലയാളം യൂണികോഡ് ഫോണ്ടുകൾ ഈയടുത്ത കാലത്തായി എണ്ണം കൊണ്ടും വർധന രേഖപ്പെടുത്തി തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. ഇന്റർനെറ്റിൽ മലയാളം സർച്ച് ചെയ്യുന്നവരുടെ എണ്ണവും അടുത്ത കാലത്തായി വർധിച്ചിട്ടുണ്ട്. മൊബൈൽ ഫോണിൽ അനായാസമായി മലയാളത്തിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്യാം എന്ന സാഹചര്യം കൂടി വന്നതോടെ ഉള്ളടക്കത്തിലും മലയാളം ഓൺലൈൻ ഉപയോഗത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും മുൻവർഷങ്ങളെക്കാൾ വളർച്ച ഇനി ന്യായമായി പ്രതീക്ഷിക്കാം.

Saturday, January 17, 2015

വാർത്തകൾ 'ശരി'ക്കും വാർത്തകൾ ആകേണ്ടേ

യേശു തന്നിൽ വിശ്വസിച്ച യഹൂദരോട് പറഞ്ഞു: എന്റെ വചനത്തിൽ ഉറച്ച് നിന്നാൽ നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്റെ ശിഷ്യരാണ്. നിങ്ങൾ സത്യം അറിയും, സത്യം നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കും. ഒരർത്ഥത്തിൽ യേശുവിനോട് വിശ്വാസികൾക്കുള്ള വിശ്വാസം തന്നെയാണ് ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തെ ആം ആദ്മികൾ സ്വതന്ത്രരെന്ന് സ്വയം അവകാശപ്പെടുന്ന മാധ്യമങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നതും. സത്യം നമ്മൾ അറിയണം, ആ സത്യം ജനാധിപത്യത്തെ കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നതാണ് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട തത്വവും.

എന്നാൽ ഏതാനും വർഷങ്ങളായി പലപത്രങ്ങൾ, ചാനലുകൾ മാറ്റി നോക്കിയാൽ പോലും കാണാതാകുന്ന തരത്തിലെ ചില സത്യങ്ങൾ ഇല്ലേ? ഒരു പക്ഷെ ഞാൻ മുന്നെ, ഞാൻ മുന്നെ എന്ന ആവേശത്തിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യേണ്ടത് ഈ 24X7ലോകത്ത് ആവശ്യമാണെന്ന് മാധ്യമങ്ങൾ മറുപടി പറഞ്ഞേക്കാം. ആരുടെ ആവശ്യം എന്ന് മറുചോദ്യം തത്കാലം ഉള്ളിൽ വച്ച് കൊണ്ട് ചോദിക്കട്ടെ. വസ്തുതകളുടെ പിൻബലമില്ലാതെ അപ്പോൾ കാണുന്ന യുക്തിയുടെയും പണ്ടേ ഉള്ളിലുള്ള വിവരത്തിന്റെയും മാത്രം വെളിച്ചത്തിൽ വെളിച്ചപ്പാടിന്റെ വെപ്രാളത്തിൽ വാർത്തയാക്കുമ്പോൾ ഞെരിഞ്ഞമരുന്നത് വ്യക്തികൾ , സ്ഥാപനങ്ങൾ , സംഘടനകൾ അങ്ങനെ പലതും.

ഇത് പറയാൻ വ്യക്തമായ കാരണം ഉണ്ട്. മാധ്യമപ്രവർത്തകർക്ക് തെറ്റുപറ്റാം, തെറ്റ് മനുഷ്യസഹജവുമാണ്. അത് അച്ചടി മാധ്യമങ്ങൾ സ്വയബോധ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ കോടതിയെ പേടിച്ചോ തൊട്ടടുത്ത ദിവസങ്ങളിലൊന്നിൽ തന്നെ വിശദീകരണക്കുറിപ്പായോ മാപ്പായോ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ പത്രങ്ങളെ വിഴുങ്ങുന്ന പോലെ ചാനലുകൾ വന്നപ്പോൾ അവടെ ഇങ്ങനെ ഒരു ഇടം ഉണ്ടോ? തെറ്റുകൾ എത്രയോ തവണപറ്റുന്നു. അത് തെറ്റിപ്പോയെന്ന് പറയാൻ ഏതെങ്കിലും ഒരു വാർത്താചാനലിൽ ഇടം ഉണ്ടോ ? തെറ്റുകൾ പറ്റുന്നുണ്ടന്ന് ആരും സമ്മതിക്കും എന്നാൽ അത് തിരുത്തുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് നേരെയുള്ള ചോദ്യം. നേരോടെ നിർഭയം നിരന്തരം എന്നതുമുതൽ നേരറിയാൻ നേരത്തെ അറിയാൻ എന്നൊക്കെ ആണല്ലോ പരസ്യത്തിലെ ആപ്തവാക്യങ്ങൾ. പരസ്യം പ്രാവർത്തികമാക്കണം എന്നത് വാണിജ്യയുക്തിയിൽ 'ശരിയല്ല' , അത് നമ്മുടെ മാധ്യമങ്ങൾ അക്ഷരം പ്രതി അനുസരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് സന്ദേഹിച്ചാലും കുറ്റപ്പെടുത്താനാകില്ലല്ലോ

ഇക്കഴിഞ്ഞ രണ്ട് മൂന്ന് വർഷങ്ങളിൽ എത്രയോ പേർ ചാനലുകളുടെ വാർത്താവെപ്രാളത്തിൽ പെട്ടു, ആ വാർത്തയുടെ ശരിയകലം പിന്നീട് വ്യക്തമായപ്പോഴേക്കും ഇവരുടെ ഭാഗം വാർത്തയിൽ ഇടം പിടിച്ചുമില്ല. ഉദാഹരണം നിരത്തുന്നില്ല. എന്നാൽ മറ്റൊരു സമാന സംഭവം ചൂണ്ടിക്കാട്ടാം. പിഎഫ് വിവാദവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവത്തിൽ പണാപഹരണത്തിൽ ന്യായമൂർത്തിമാർ പലരും ഉൾപ്പെട്ടു. സ്വാഭാവികമായും വാർത്ത ആകുന്ന സംഭവം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത് വന്നപ്പോൾ ജസ്റ്റിസ് പി.കെ സാമന്തയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിടത്ത് ജസ്റ്റിസ് പി.ബി സാവന്തിന്റെ ചിത്രം കാണിച്ച ചെറിയൊരു കയ്യബദ്ധത്തിന് ടൈംസ് നൗ ചാനൽ കൊടുക്കേണ്ടി വന്ന വില എത്രയായിരുന്നു! അപ്പീൽ മേൽക്കോടതിൽ പരിഗണിക്കണമെങ്കിൽ തന്നെ ഒന്നും രണ്ടും കോടിയല്ല, 20 കോടി ഉറുപ്പിക കാശായും 80 കോടി ബാങ്ക് ഗ്യാരണ്ടിയായും കെട്ടിവച്ച് നൽകണമെന്നാണ് വിധിയുണ്ടായത്. പ്രസ് കൗൺസിൽ അദ്ധ്യക്ഷൻ കൂടിയായിരുന്ന സാവന്ത് ഒരു പക്ഷെ ഇത്തിരി കടന്ന കാര്യം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം നാനാദിക്കിൽ നിന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ ഇത് ഒരു നല്ല താക്കിത് ആകട്ടെ എന്ന് കരുതിയാകും റിട്ട. ജസ്റ്റിസ് സാവന്ത് ഇടപെട്ടത്. കേവലം പത്ത് സെക്കന്റ് ദൈർഘ്യത്തിന് കൊടുക്കേണ്ടി വന്ന വില ആ ചാനലിന്റെ മൊത്തം ആസ്തിയോളം വരുന്ന തുക. ഈ നൂറ് കോടി മാനനഷ്ടം നമ്മൂടെ മലയാളം ചാനലുകളിലൊന്നിൽ ചെന്ന് തറച്ചാൽ എന്താകും അവസ്ഥ? കേവലം പത്തോ പതിനഞ്ചോ സെക്കന്റ് ഒരു പക്ഷെ അറിയാതെ കടന്ന് വന്ന പിഴവിന്റെ വില ! അപ്പോൾ വാർത്തയുടെ അടിസ്ഥാനം എങ്ങാനും തെറ്റിയാലോ എന്താകുമായിരുന്നു അവസ്ഥ.

തിരുത്ത് പറയുന്നത് എവിടെ എന്നതും ചോദ്യമാണ്. 9 മണി രാചർച്ചയിൽ വന്ന തെറ്റഭ്യാസത്തിന് ഒരു പക്ഷെ തിരുത്ത് എയറിലെത്തിക്കുന്നത് രാത്രി 12 മണി ബുള്ളറ്റിനിൽ വന്നാൽ അത് പറ്റില്ലന്ന് ശഠിക്കുന്നവർ ഉണ്ടാകാം പക്ഷെ നമ്മുടെ പതിവ് അതാണല്ലോ, ഒന്നാം പേജിൽ വരുത്തിയ ഭീമാബദ്ധത്തിന്റെ പിഴ നൽകുന്നത് ചരമപ്പേജിന്റെയപ്പൂറത്തെ ഒരു കോളം പത്ത് സെ.മി ഇടത്താണല്ലോ ! ഇതേ മാധ്യമത്തിനെതിരെ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ എങ്ങാനും തെറ്റ് ഉള്ള പോസ്റ്റിങ്ങ് വന്നാൽ അപ്പോൾ വരും വ്യവസ്ഥാപിതമായ മാധ്യമം വക അപകീർത്തി കേസ്. സ്വതന്ത്രമാധ്യമ പ്രവർത്തനത്തിന് അപകീർത്തികേസ് വിഘാതമാകും എന്നത് ശരിയെന്ന് പറയണമെങ്കിൽ രണ്ട് കാര്യം ഉറപ്പാക്കണം. ഒന്ന് പറയുന്ന കാര്യം വസ്തുതാപരമാണന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഘടന ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകണം. രണ്ടാമതായി ഇതേ മാധ്യമത്തിന്റെ വാർത്തയിലെ പൊരുത്തക്കേട് പൊളിച്ചടുക്കലുകൾ ആയി സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ വരുമ്പോൾ അതിനോടും ഇതേ ഉദാര സമീപനം പുലർത്തണം. സോഷ്യൽ മീഡിയ കാര്യമായി തന്നെ ഈ പൊളിച്ചടുക്കൽ നടത്തുന്നുണ്ട്. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ എല്ലാം വസ്തുതാപരമാണോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അല്ല എന്ന് പെട്ടെന്നുത്തരം. മാധ്യമങ്ങളെ പോലെ പലതട്ട് എഡിറ്റർമാരും എഴുത്തിന്റെ രചനാവഴിയിലെ വഴക്കം ഒന്നും സിദ്ധിച്ചവരല്ലല്ലോ സാധാരണക്കാർ, അപ്പോൾ തെറ്റും, തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കലും സ്വാഭാവികം. ഇത് ഒരു ആനുകൂല്യമായി പറഞ്ഞ് സാമൂഹികമാധ്യമത്തെ ന്യായികരിക്കുക അല്ല. വസ്‌തുത അതാണെന്ന് കൂടി സൂചിപ്പിച്ചെന്ന് മാത്രം.

ഒടുവിലാൻ : ഒരു കാലത്ത് വാർത്തയിലിട്ട് അരച്ചെടുത്ത നമ്പി നാരായണൻ മംഗൾയാൻ ചർച്ചാ സമയത്ത് മാധ്യമങ്ങളിൽ വിദഗ്ധ പാനലംഗം ആയി എത്തിയിരുന്നു. ഈ ചർച്ചയിലൊന്നിൽ നമ്പിനാരായണൻ പറഞ്ഞത് "ഇത് വരെ ചോവ്വാ ദോഷമെന്ന് പറഞ്ഞ് ആളുകളെ വട്ടം കറക്കിയിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ചൊവ്വയെ വട്ടം കറക്കാൻ തുടങ്ങി". ഇത് മറ്റൊരു തരത്തിലും ശരിയല്ലേ, ഒരു കാലത്ത് മാധ്യമങ്ങൾ സംഘം ചേർന്ന് ഈ പ്രഗത്ഭ ശാസ്ത്രജ്ഞനെ കറക്കിയെറിഞ്ഞത് ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിന്റെ പുറത്തേക്കായിരുന്നു. ആ മനുഷ്യൻ ഇപ്പോൾ ചാനലുകളിലെ അവതാരകരെ മോശം ചോദ്യത്തോട് ഇടഞ്ഞോ നിരസം പ്രകടിപ്പിച്ചോ കറക്കുന്നതും കണ്ടു. കാവ്യനീതി എന്നല്ലാതെ എന്ത് പറയാൻ.

Friday, December 05, 2014

എടിഎം ഇടപാടിന്റെ എണ്ണം കുറച്ചത് ഇതിന് കൂടിയാണ്

ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു കൊണ്ട് തുടങ്ങാം. എന്തുകൊണ്ടാണ് റിസർവ് ബാങ്ക് ഇങ്ങനെ എടിഎം ഉപയോഗം നിയന്ത്രിക്കാൻ ബാങ്കുകളെ അനുവദിച്ചത്?

ഇക്കഴിഞ്ഞ ആഗസ്റ്റ് 14 ന് റിസർവ് ബാങ്ക് സർക്കുലറിൽ ഉയരുന്ന എടിഎം പരിപാലന ചിലവിനെ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഒരു എടിഎം ഇടപാട് നടക്കുമ്പോൾ ഏകദേശം രൂ.20 ബാങ്കിന് ചിലവ് ഉണ്ടാകുന്നു, അതേ സമയം ശാഖയിലെ ഇടപാട് ഒന്നിന് രൂ.40 ന് മേലെ ചിലവും ഉണ്ടാകും. ഇത് ചെറുതായി എങ്കിലും ഒന്ന് പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നത് ബാങ്കിന്റെ ധനകാര്യ ആരോഗ്യത്തിന് മാത്രമല്ല ഇടപാടുകാർക്കും മറ്റൊരു തരത്തിൽ നല്ലത് തന്നെ. കാരണം പരിമിതിയില്ലാത്ത എടിഎം ഉപയോഗം ക്യു ന്റെ നീളം കൂട്ടുകയേ ഉള്ളൂ. സേവനം അത് എന്ത് തന്നെയായാലും ഒരു പരിധി എല്ലാ stake holders നും നല്ലതാണ്. ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്ന ചിലവ് ഇടപാടുകാരുമായി പങ്ക് വയ്‌ക്കുന്നതിന്റെ ശരിതെറ്റുകൾ അല്ല ഇവിടെ വിഷയം. അത് എത്ര എണ്ണം വേണം അതിനെത്ര രൂപ ഈടാക്കണം എന്നതൊക്കെ അതാത് ബാങ്കുകളുടെയും നിയന്ത്രണാധികാരികളുടെയും വിഷയം. ജനങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കാത്ത തരത്തിൽ അത് നടപ്പാക്കട്ടെ.

എന്നാൽ ഇതല്ല യഥാർത്ഥ കാരണം മറ്റ് ചില കാര്യങ്ങൾ കൂടി കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. നിലവിൽ പ്ലാസ്റ്റിക് പണവിനിമയം അതായത് കാർഡ് വഴിയുള്ള ഇടപാട് ഇന്ത്യയിൽ കാര്യമായ തോതിൽ ഉയരുന്നില്ല. കടകളിൽ പോയി സാധനം വാങ്ങാൻ തൊട്ടടുത്ത എടിഎം ൽ നിന്ന് പണം എടുത്ത് കടയിൽ കൊടുക്കുന്ന ഏർപ്പാട് സർവത്ര. എന്നാൽ കടയിലെ കാർഡ് ഉരസൽ (PoS Terminal/Swipe Card Reader) വഴി അനായാസം സാധിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. ഇത് കാര്യമായി ഉയർത്തേണ്ടത് സർക്കാരിന്റെയും ആർ ബി ഐ യുടേയും ആവശ്യമാണ്.

ഇങ്ങനെ കാർഡ് - കട പണി വിനിമയം വഴി എന്താണ് നേട്ടം?
പണവിനിമയം ഇലക്‌ട്രോണിക് വഴികളിലൂടെ ആയാൽ, കള്ളപ്പണം കാര്യമായ തോതിൽ കുറയ്‌ക്കാനാകും. നികുതിവരവ് വർധിപ്പിക്കാം. ഇപ്പോൾ നാം വാങ്ങുന്ന ഉത്പന്നത്തിന് എല്ലാ തലത്തിലും കൃത്യമായി നികുതി സർക്കാർ ഖജനാവുകളിലേക്ക് എത്തുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പാക്കൽ കടുകട്ടി ഏർപ്പാട് ആണ് എന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ഇപ്പറയുന്നതിന്റെ സാധുത അറിയണമെങ്കിൽ സ്വർണം എടുക്കാൻ പോകുമ്പോൾ നാമെല്ലാം കാർഡ് വഴി മാത്രമേ പണം നൽകൂ എന്ന് ഒന്ന് പറഞ്ഞ് നോക്കൂ അപ്പോൾ അറിയാം കാര്യത്തിന്റെ കിടപ്പ്‌വശം. അധിക ചാർജ് / നികുതി വരും എന്ന് മറുപടി ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് എത്തും. അപ്പോൾ പണം കൈകൊണ്ട് രൊക്കം കൊടുത്താലോ?

ശരിയാണ് കാർഡ് വഴി എടുക്കുമ്പോൾ തീരെ നേരിയ വിനിമയനിരക്ക് ഈടാക്കുന്നുണ്ട്, ഇത് മിക്ക അവസരങ്ങളിലും കടയുടമ തന്നെയാണ് വഹിക്കേണ്ടത്. ഇ-കൊമേഴ്സ് പോർട്ടലുകളിൽ നിന്ന് സാധനം വാങ്ങുമ്പോൾ മുതൽ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഇടത്തരം സൂപ്പർമാർക്കറ്റുകളിൽ വരെ ഈ നേരിയ സേവന നിരക്ക് കടയുടമ തന്നെയാണ് വഹിക്കുന്നത്. പരമാവധി ചില്ലറ വില എന്നത് ഇതൊക്കെ ചേർത്തുള്ളതാണ്. ഈ പിഓഎസ് ടെർമിനൽ വഴിയുള്ള വിനിമയത്തിന്റെ നിലവിലുള്ള രീതി Rupay കാർഡ് വ്യാപകമാകുന്നതോടെ നിർണായകമായി മാറും. വിസാ/മാസ്റ്റർകാർഡുകളുടെ ഇന്ത്യൻ മറുപടി ആണല്ലോ റുപ്പെ കാർഡ്.

ഇപ്പോഴുള്ള എടിഎം ഉപയോഗം പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതിന്റെ മുഖ്യകാരണം നിങ്ങളുടെ കാർഡ് ഉപയോഗരീതി അല്ലെങ്കിൽ ശീലം -Behavioural Shift- മാറ്റിയെടുക്കുക കൂടി ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതാണ്. കടകളിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ കാർഡ് നൽകുക. അത് വഴി മറ്റൊരു നേട്ടവും ഉണ്ട്, ഉപയോക്താവ് ഒരു പക്ഷെ കടയിലെ ബിൽ തുക/തീയതി എന്നിവ മറന്ന് പോയാൽ പോലും വിശദ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ട് സ്റ്റേറ്റ്മെന്റ് വഴി അറിയാവുന്നതേയുള്ളൂ.

ലഭ്യമായ പുതിയ കണക്ക് അനുസരിച്ച് ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ എടിഎം ന്റെ ആറര ഇരട്ടി PoS Terminal (കടകളിലെ കാർഡ് ഉരസൽ ഉപകരണം) ഉണ്ട്. എന്നാൽ എടിഎം ഇടപാടുകളുടെ അഞ്ചിലൊന്ന് പോലും കടകളിലെ കാർഡ് ഇടപാട് വഴി നടക്കുന്നില്ല. ഈ സ്ഥിതി പതിയെ മാറ്റിക്കൊണ്ട് വരുന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. എടിഎം ഇടപാടിന്റെ എണ്ണത്തിനാണ് നിയന്ത്രണം എന്നാൽ കടകളിലെ ഉപകരണത്തിൽ കാർഡ് ഉപയോഗിച്ച് പണം നൽകുന്നതിൽ ഒരു നിയന്ത്രണവുമില്ല, യഥേഷ്ടം ഇടപാട് നടത്താവുന്നതാണ്.

മറ്റൊരു നേട്ടം പൗരന്മാരുടെ പക്കൽ കറൻസി നോട്ട് വയ്‌ക്കുന്നതിലും രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയ്‌ക്ക് നേട്ടം അത് ബാങ്ക്-ടു-ബാങ്ക് ഇടപാട് ആക്കുന്നതാണ്. കടകളിൽ കാർഡ് നൽകുമ്പോൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നത് ഒരു ബാങ്കിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു ബാങ്കിലേക്ക് പണം ഇലക്‌ട്രോണിക് ആക്കി മാറ്റുക മാത്രമാണ്. അതായത് പണം എപ്പോഴും ഏതെങ്കിലും ഒരു ഔദ്യോഗിക ശൃംഖലയിൽ ആയിരിക്കും. ഉപയോക്താവും കടക്കാരനും അത് സ്വന്തം പക്കൽ വയ്‌ക്കുന്നില്ല എന്ന് ചുരുക്കി പറയാം. അതിൽ സുരക്ഷയും ഉണ്ട്.

ഇങ്ങനെ ചെയ്യുക വഴി സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ കൃത്യമായ ചിത്രം, മെച്ചപ്പെട്ട നികുതിവരവ് ഒക്കെ ലഭിക്കും. സ്വന്തം കീശയിൽ അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിൽ കറൻസി ഇരുന്നാൽ അത് പണവ്യവസ്ഥയിൽ ചലിക്കുന്നില്ല. പണം ഔദ്യോഗിക ശ്രംഖലയിലൂടെ ഇലക്ട്രോണിക് ആയി വിനിമയം ചെയ്യാൻ ഉപാധികൾ ഇന്ന് ഇന്റർനെറ്റ് കാലത്ത് ഉണ്ട്. അത് ഇ-ബാങ്കിംഗ് ആയാലും കടകളിൽ കാർഡ് വഴി പണം നൽകുന്ന ഏർപ്പാട് ആയാലും മെച്ചപ്പെട്ട തരത്തിൽ നിലവിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഒന്ന് ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങിയാൽ എ‌ടിഎം സാർവത്രികമായത് പോലെ കാർഡ് ഇടപാടും സജീവമാകും.

ഒരു പക്ഷെ ഇതൊക്കെ നടക്കുമോ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന കുറച്ചധികം വായനക്കാർ എങ്കിലും ഉണ്ടാകും. എന്നാൽ ഒന്നറിയുക ഇന്ത്യയിൽ എടിഎം വന്നപ്പോൾ, ഇ-കൊമേഴ്സ് വന്നപ്പോൾ ഒക്കെ ഇതെവിടെ വരെ പോകാൻ എന്ന് ശങ്കിച്ചവർ പുരികം വളച്ചവർ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീട് എന്തായി എന്നത് ചരിത്രം.

സമീപ ഭാവികാലത്ത് തന്നെ കടകളിലെ ഇലക്‌ട്രോണിക് പണം പതിയെ കാർഡ് ഉപയോഗം വഴി വ്യാപകമാകും. മാസ എടിഎം ഉപയോഗം എണ്ണം 5‌+3 ആക്കി നിർത്താൻ എങ്കിലും കാർഡ് കടകളിൽ കൊടുത്ത് തുടങ്ങും, അത് അനായാസ പരിപാടി ആണെന്ന് ബോധ്യമാകുന്നതോടെ ഇപ്പോഴുള്ള പത്ത് ലക്ഷത്തോളം under utilised PoS Terminal ഉഷാറാകുമെന്ന് കണക്കാക്കുന്നു. ഇക്കഴിഞ്ഞ ജൂൺ അവസാനത്തെ കണക്ക് പ്രകാരം രാജ്യത്ത് 1.66 ലക്ഷം എടിഎം ഉള്ളപ്പോൾ കടകളിൽ 10.81 ലക്ഷം മെഷീനുകൾ ഉണ്ട്, ATM ൽ നടക്കുന്ന തോതിൽ തന്നെ വിനിമയം കടകളിലെ മെഷീനിൽ നടന്നാൽ തന്നെ കാര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെട്ട രീതിയിൽ മാറും.

കാർഡ് വഴി പണമിടപാട് നടത്തുന്നത് ശരിയായ തരത്തിൽ നിങ്ങൾ നികുതി കൊടുക്കുന്ന നികുതി സർക്കാരിലേക്ക് എത്തുന്നു എന്ന് ഉറപ്പാക്കൽ കൂടിയാണന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ഒരു പക്ഷെ ഏതാനും വർഷം കഴിഞ്ഞ് ഇക്കാര്യം ഓർക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് തന്നെ ചിരി വന്നേക്കാം, കാരണം ഇപ്പോൾ ആരും ബാങ്ക് ശാഖയിലേക്ക് പോയി ക്യൂ നിൽക്കാറില്ലല്ലോ. നമുക്ക് എടിഎം ഉണ്ട്. ഈ ശൈലീമാറ്റം -Behavioural Shift- സംഭവിച്ചത് പോലെ, എടിഎം ൽ നിന്ന് കാർഡ് പേയ്മെന്റ് എന്ന നിലയിലേക്ക് മാറിക്കോളും, അതിനുള്ള നിലമൊരുക്കൽ ആണ് ഈ കാർഡ് ഉപയോഗ നിയന്ത്രണം. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ ആദ്യം പിണക്കം പിന്നെ ഇണക്കം അതും കഴിഞ്ഞ് വണക്കം എന്നത് എല്ലാ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിലും നമുക്ക് പതിവുള്ളതാണല്ലോ.

നിലവിലുള്ള 5:3 എന്ന എടിഎം നിയന്ത്രണം, 5(നേരത്തെ unlimited)+3(നേരത്തെ അഞ്ച്) എന്നത് 10:3 എന്നതിലേക്ക് മാറ്റാവുന്നതാണ്. അതായത് സ്വന്തം ബാങ്ക് എടിഎം 10 തവണ അന്യബാങ്ക് എടിഎം 3 തവണ എന്ന രീതി വന്നാൽ തത്കാലം പരാതിക്ക് ഇട കൊടുക്കാതെ മുന്നോട്ട് പോകാം. ഈ എണ്ണം ബാങ്കുകൾക്ക് അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടും. ചില ബാങ്കുകൾ എടിഎം നിയന്ത്രണം വേണ്ട എന്ന് തന്നെ തീരുമാനിക്കുന്നത് അതാത് സ്ഥാപനത്തിന്റെ പ്രവർത്തന സ്വാതന്ത്ര്യം. എന്തു തന്നെയായാലും കടകളിലെ കാർഡ് ഉപയോഗം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഒപ്പം തന്നെ എല്ലാ വ്യാപാരികളുടെ പക്കലും ഒന്നിൽ കൂടുതൽ കാർഡ് ഉപകരണം എത്തിക്കണം. ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് വരെ ഈ കാർഡ് ഉപയോഗം വ്യാപകമാട്ടെ.

ഒരു കാര്യം കൂടി സൂചിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിക്കാം പരമാവധി പണകൈകാര്യം കാർഡ്/മൊബൈൽ ബാങ്കിംഗ്/നെറ്റ് വഴി ആയാൽ പിന്നെ അത്ര കുറച്ച് കറൻസി നോട്ടും അച്ചടിച്ചാൽ മതിയല്ലോ. പലവിദേശ രാജ്യങ്ങളിലും കാര്യമായ തോതിൽ തന്നെ പണം ഓൺലൈനിൽ ആയിക്കഴിഞ്ഞു. നമ്മളും ആ വഴിക്ക് തന്നെ, അത് ഒന്ന് ത്വരിതപ്പെടുത്താൻ കൂടി ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള നിയന്ത്രണം ആയി കൂടി കാണാം ഇപ്പോഴുള്ള എ‌ടിഎം ഇടപാട് പരിമിതപ്പെടുത്തൽ.

വിരാമതിലകം: ആദ്യം നെല്ലിയ്‌ക്ക കയ്‌ക്കും, പിന്നെ മധുരിക്കും

വിവരത്തിന് കടപ്പാട് : റിസർവ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ, ലോകബാങ്ക്, ദി മിന്റ് ദിനപത്രം

(ഈ ലേഖനത്തിന്റെ കരട് രൂപം ആദ്യം ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റ് ആയി ഇട്ടിരുന്നതാണ്, ഒന്ന് എന്ന് എഡിറ്റ് ചെയ്‌ത് ഈ ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റിന്റെ രീതിയിൽ ആക്കിയത് ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസ് വെബ്സൈറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ വേണ്ടി ആയിരുന്നു)